Non-profitorganisatie hebben risico’s minder goed in de hand

Uit een enquête onder 109 non-profitorganisaties blijkt dat ze vaker moeite hebben met het beheersen van risico’s in hun organisatie dan profitorganisaties. Dit terwijl de interne beheersing van elke organisatie waterdicht hoort te zijn om goed te kunnen functioneren.


Door: Christian Ouwehand

COSO (The Committee of Sponsoring Organizations of the Treadway Commission) beschrijft en definieert verschillende elementen van een intern beheersingssysteem om met risico’s te kunnen beheersen. Het model geeft in de COSO-kubus de directe relatie weer tussen de doelstellingen van een organisatie en de beheersingscomponenten.

Beheersingssystemen zijn ontwikkeld om managers te helpen de doelen van hun organisatie  te bereiken. Een intern beheersingssysteem zorgt voor verbetering van de monitoring en het rapporteringproces. Ook zorgt het voor het nakomen en houden  aan wet-en-regelgeving. Effectieve interne beheersing heeft dus een belangrijke rol in het succes van een organisatie. Volgens het COSO-model kunnen organisaties niet dezelfde interne beheersingssystemen hebben tenzij het identieke organisaties zijn. De interne beheersing is dus per organisatie verschillend.

Afhankelijk van de organisatie en haar strategie worden beheersingssystemen op andere manieren geïmplementeerd. Er zijn drie verschillende strategieën te gebruiken: defenders, analysers en prospectors.

Control-processen
Als een organisatie in omvang groeit zullen er meerdere communicatie-en-beheersingsproblemen ontstaan. Dit komt doordat het managementcontrol-systeem niet is meegegroeid met de organisatie. Als een organisatie groter wordt, moeten de control-processen meer gespecialiseerd en geavanceerd zijn.

Bij organisaties die in een vijandige of turbulente omgeving werkzaam zijn,  is het noodzakelijk om meer te vertrouwen op formele controles en ligt er meer nadruk op budgetten. Het control-systeem wordt belangrijker als de onzekerheid groeit.

Uitkomsten onderzoek
Het grootste deel van het onderzoek is gehouden bij verenigingen en stichtingen. Uit de gehouden enquêtes blijkt dat non-profitorganisaties zich minder bezig houden met de control environment, risk-assessment en omgevingsonzekerheden vergeleken met profitorganisaties. Bij non-profitorganisaties is ook de interne beheersingsstructuur minder geavanceerd. Dit in tegenstelling tot profitorganisaties die zich meer bezighouden met control environment, omgevingsonzekerheden en risk-assessment en hierdoor een veel beter ontwikkeld beheersingssysteem hebben.

Conclusie: non-profitorganisaties moeten zich meer bezig houden met control environment, risk-assessment en omgevingsonzekerheden omdat gegeven de grote risico’s bij misstanden het management hierop aangesproken wordt. Zoals elke dag weer uit de krant blijkt.

 

Eén reactie

  1. Een mooi aanknopingspunt om te onderzoeken wat non-profit organisaties kunnen leren van profit organisaties. Als netwerkhogeschool kan De Haagse Hogeschool hier een mooie verbindende rol spelen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *